மரபுப்படி யார் சிராத்தம் செய்ய வேண்டும்? பெண்கள் செய்யலாமா?

மரபுப்படி இந்தக் கடமை மூத்த மகனான கர்த்தாவுக்கு உரியது. திருமணத்திற்குப் பிறகு அவர் தனது மனைவியுடன் சேர்ந்து சிராத்தத்தைச் செய்கிறார். மூத்த மகன் இல்லாவிட்டாலோ, இறந்துவிட்டாலோ அல்லது செய்ய இயலாவிட்டாலோ, இளைய மகன் அதைச் செய்யலாம்.

மகன் இல்லாதபோது மகன்வழிப் பேரன் சடங்குகளைச் செய்யலாம். மகனோ பேரனோ இல்லாவிட்டால், மகள்வழிப் பேரனுக்கு சிராத்தம் செய்ய மிக முக்கியமான உரிமை உண்டு. தேவைப்பட்டால் மறைந்தவரின் சகோதரர்களும் சிராத்தம் செய்யலாம்.

பெண்களைப் பொறுத்தவரை, முதன்மைப் பொறுப்பு பெரும்பாலும் ஆண் சந்ததியினரிடம் இருந்தாலும், உடனடிக் குடும்பத்தில் தகுதியான ஆண் உறுப்பினர்கள் இல்லாதபோதோ அவர்களால் செய்ய முடியாதபோதோ பெண்கள் நிச்சயமாகச் சிராத்தம் செய்யலாம். தசரத மன்னருக்குச் சீதா தேவி பிண்ட தானம் செய்தது போன்ற சாஸ்திர எடுத்துக்காட்டுகள் உள்ளன. காசியில் மகள்களும் மனைவிகளும் முழு பக்தியுடன் இந்தச் சடங்குகளைச் செய்து, முன்னோர்களுக்கு அதே புண்ணியத்தை அளிப்பதைக் காண்கிறோம். இருப்பினும், திருமணமாகாத பெண்கள் திரிபிண்டி சிராத்தம் போன்ற சில விரிவான சடங்குகளைத் தனியாகச் செய்ய வேண்டாம் என்று பொதுவாக அறிவுறுத்தப்படுகிறார்கள்; ஆனால் அவர்கள் பங்கேற்று எளிய சிராத்தம் அல்லது தர்ப்பணம் செய்யலாம்.